Ministerie van Absurde Zaken · Personenregister
Personeelsdossier: B. W. Oehoe
Zaaknummer 13 · Ingeschreven
Persoonsgegevens
- Naam
- Oehoe, B. W.
- Functie
- Hoofd Uilen-Secretariaat (Driedelig Pak)
- In dienst sinds
- 14 oktober 1973, 23:47 uur
- Vlinderdas
- Goedgekeurd (stempel A, bijgesluierd)
- Werktempo
- Nachtelijk; overdag formeel in slaap
- Specialisme
- Nagelbijtend nauwkeurig stempelen
- Publicatierecords
- Nul. De meest consistente auteur van het ministerie.
Het Achtergrondverhaal
B. W. Oehoe werd niet geboren, maar ontstempeld: op 14 oktober 1973 trok een ambtenaar van het Ministerie van Absurde Zaken een oud dossier uit een archiefkast en vond er een uil in driedelig pak, die zich zonder enige uitleg meldde voor functioneren naar vermogen. Zijn sollicitatiegesprek bestond uit één oogopslag van 270 graden — het wetenschappelijk onderbouwde draaibereik van een uilenkop — waarmee hij in één beweging zowel het verleden als de toekomst van het ministerie bekeek. Hij werd per direct aangenomen.
Zijn nachtelijke ritme bleek een zegen voor de afdeling Positieve Psychologie: precies wanneer mensen om drie uur 's nachts wakker liggen met zure gedachten, zit de uil wakker met stempels. Sindsdien keurt hij complimenten goed, noteert hij kleine overwinningen in het Uilen-Secretariaat en bewaakt hij de Kamer van de Eerste Slappe Lach. Neurowetenschappelijk onomstreden is dat herinneren aan positieve momenten de cortisolspiegel verlaagt; dat de uil dit doet met een rood rubberen stempel is geen wetenschap, maar wel officieel.
Biografie (officiële versie)
B. W. Oehoe (volledige naam bij de overheid bekend, bij de uil zelf geheim) is Hoofd Uilen-Secretariaat en tevens enige medewerker van dat secretariaat. Hij stempelt complimenten af, begeleidt bezoekers door het geheugenpaleis, en controleert jaarlijks of de vlinderdas van elke ambtenaar nog recht hangt. In 1979 riep hij de Kamer van Absurditeiten in het leven om te voorkomen dat serieuze wetenschap te serieus zou worden; het archief groeide sindsdien uit tot dertien dossiers, elk met een strikt wetenschappelijke kern en een volstrekt absurde uitwerking.
Zijn publicatielijst is sinds 1973 onveranderd leeg — een prestatie die het ministerie tot op heden als zijn meest indrukwekkende stempel beschouwt. Hij woont in de archiefkast, eet munten van het Mazzel-Saldo uitsluitend als ze i²-tekens dragen, en heeft verklaard pas met pensioen te gaan "als de laatste zure gedachte gecomposteerd is".
Dit dossier is samengesteld door het Uilen-Secretariaat zelf en daarmee volledig onpartijdig. — Gestempeld, 1973 en elke dag daarna.